
80 kg), ale u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku podania tadalafilu z mniejszymi dawkami alkoholu (0,6 g/kg) nie występowało niedociśnienie, a zawroty głowy występowały z podobną częstością, jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil (10 mg) nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze. Nie należy oczekiwać, by tadalafil mógł w klinicznie znaczący sposób zmniejszać lub zwiększać klirens leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP450.
W badaniach klinicznych, w których stosowano tadalafil przyjmowany w razie potrzeby w leczeniu zaburzeń erekcji, biegunkę zgłaszano częściej u pacjentów >65 lat. W badaniach klinicznych, w których stosowano tadalafil w dawce 5 mg raz na dobę w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, zawroty głowy oraz biegunkę zgłaszano częściej u pacjentów >75 lat. Selektywny inhibitor izoenzymu CYP3A4 – ketokonazol (w dawce 200 mg na dobę) zwiększał ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) 2-krotnie, a Cmax tadalafilu o 15% w porównaniu z wartością AUC i Cmax po podaniu samego tadalafilu w dawce 10 mg. Ketokonazol (w dawce 400 mg na dobę) zwiększał ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) 4-krotnie, a Cmax o 22%. Inhibitor proteazy – ritonawir (w dawce 200 mg 2 razy na dobę), który jest inhibitorem CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększał dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) i nie powodował zmian Cmax.
Pomimo, że nie badano poszczególnych interakcji, jednak inne inhibitory proteazy, takie jak sakwinawir, oraz inne inhibitory CYP3A4, jak erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol i sok grejpfrutowy, należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ można oczekiwać, że zwiększą stężenie tadalafilu w osoczu. Znaczenie nośników (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie zostało poznane. Istnieje możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami na skutek hamowania nośników. Induktor CYP3A4, ryfampicyna, zmniejsza AUC tadalafilu o 88%, w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego osobno (10 mg). Tadalafil nie powoduje hamowania ani indukcji aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19. Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9); tadalafil nie wpływa także na spowodowane przez warfarynę zmiany czasu protrombinowego.
W innym klinicznym badaniu farmakologicznym oceniano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) i 4 grup leków przeciwnadciśnieniowych. U cialis kupno pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych zmiany ciśnienia tętniczego stwierdzone podczas ambulatoryjnych wizyt kontrolnych wydają się być zależne od stopnia, w jakim ciśnienie było kontrolowane przez te leki. Osoby, u których ciśnienie było dobrze kontrolowane, zmniejszenie ciśnienia było minimalne i podobne do obserwowanego u zdrowych osób. U osób, u których ciśnienie krwi nie było kontrolowane, obniżenie ciśnienia było większe, jednak u większości pacjentów nie występowały objawy hipotensji. Pacjenci powinni zostać odpowiednio poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych.
Wykazano nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu – jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5 jest przeciwwskazane. Podczas badania klinicznego, w którym porównywano skojarzone stosowanie tadalafilu (5 mg) z finasterydem (5 mg) oraz placebo z finasterydem (5 mg) w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano żadnych nowych działań niepożądanych. W farmakologicznym badaniu klinicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym działaniem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/min) zwiększenie częstości akcji serca. Pomimo, że to działanie było niewielkie i nie miało znaczenia klinicznego w tym badaniu, należy o nim pamiętać w przypadku równoczesnego stosowania tych leków. Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększa spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy wydłużenia czasu krwawienia. Pacjenci powinni poznać swoją reakcje na lek, zanim przystąpią do prowadzenia samochodu lub obsługiwania urządzeń mechanicznych. Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 kwietnia 2026 r.
| Grupa leków / konkretny lek | Rodzaj interakcji | Zalecane działanie / nowa dawka |
|---|---|---|
| Azotany (np. nitrogliceryna) | Ryzyko ciężkiego niedociśnienia | Bezwzględne przeciwwskazanie |
| Alfa-blokery (np. doksazosyna) | Ryzyko niedociśnienia ortostatycznego | Rozważyć 5mg lub przeciwwskazanie |
| Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir) | Zwiększone stężenie tadalafilu | Maks. 10mg co 72h (doraźnie) |
| Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) | Zmniejszone stężenie tadalafilu | Może wymagać zwiększenia dawki |
W warunkach pobudzenia seksualnego przywraca on zaburzony mechanizm erekcji powodując zwiększenie dopływu krwi do prącia. Mechanizm erekcji jest aktywowany przez tlenek azotu, który uwalniany jest w ciałach jamistych prącia podczas pobudzenia seksualnego.
Wywołuje on szereg przemian chemicznych, które prowadzą do rozkurczu mięśni gładkich w ciałach jamistych (bezpośrednio odpowiada za ten proces związek zwany c-GMP).
Można oczekiwać, że to zmniejszenie ekspozycji może spowodować obniżenie skuteczności tadalafilu. Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina, mogą również spowodować zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu krwi. W badaniach klinicznych wykazano, że tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów – stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci. Jeżeli ze względów medycznych w sytuacjach zagrażających życiu konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie 48 h po zażyciu preparatu w jakiejkolwiek dawce (2,5-20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarskim i monitorować czynność układu krążenia.
To działanie utrzymuje się co najmniej 12 h i mogą mu towarzyszyć objawy, w tym omdlenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Nie obserwowano takich działań po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać. Tadalafil (w dawce 10 mg, z wyjątkiem badań z zastosowaniem leków blokujących receptory angiotensyny II i amlodypiny, w których podawano dawkę 20 mg) nie wykazywał istotnych klinicznie interakcji z badanymi grupami leków przeciwnadciśnieniowych. Ciała jamiste wypełniają się krwią i dochodzi do erekcji.
Działanie tadalafilu polega na blokowaniu enzymu, fosfodiesterazy typu 5, który odpowiada za rozkład c-GMP. Prowadzi to do pośredniego zwiększenia stężenia tego związku w ciałach jamistych.
Zwiększa się zatem wpływ tlenku azotu na ich mięśniówkę gładką. Uwalnianie tlenku azotu rozpoczyna się pod wpływem pobudzenia seksualnego, które jest czynnikiem niezbędnym do tego, by tadalafil mógł zadziałać.
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania preparatu z innymi inhibitorami PDE5 lub innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji – nie należy stosować leku w takich połączeniach. Preparat zawiera laktozę – nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania przez kobiety. Wystąpienie zaburzeń płodności jest mało prawdopodobne, ale obserwowano zmniejszenie stężenia plemników u niektórych mężczyzn. Często: ból głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność, ból pleców, ból mięśni, ból kończyn.
Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, dolegliwości opisywane jako ból oczu, szum w uszach, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze (zgłaszane częściej u pacjentów stosujących leki przeciwnadciśnieniowe), nadciśnienie tętnicze, duszność, krwawienie z nosa, ból brzucha, wymioty, nudności, choroba refluksowa przełyku, wysypka, krwiomocz, przedłużony czas trwania wzwodu, ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, zmęczenie. Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, udar (w tym incydenty krwotoczne), omdlenie, przemijające napady niedokrwienne (TIA), migrena, napady drgawek, przemijająca amnezja, ubytki pola widzenia, obrzęk powiek, przekrwienie spojówek, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), okluzja naczyń siatkówki, nagła głuchota, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, nadmierna potliwość, priapizm, krwotok z prącia, krew w nasieniu, obrzęk twarzy, nagłe zgony sercowe. Częstość występowania nieprawidłowości w zapisie EKG, głównie bradykardii zatokowej była nieznacznie większa u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę w porównaniu z grupą placebo. Większość nieprawidłowości w zapisie EKG nie była związana z występowaniem działań niepożądanych. Dane dotyczące stosowania tadalafilu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat biorących udział w badaniach klinicznych dotyczących leczenia zaburzeń erekcji lub łagodnego rozrostu gruczołu krokowego są ograniczone. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami erekcji.W celu skutecznego działania preparatu niezbędna jest stymulacja seksualna.
Wykazano, że tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu podanego doustnie; podobnego zwiększenia dostępności biologicznej można się spodziewać w przypadku doustnego podania terbutaliny, jednak nie są określone kliniczne następstwa. Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływało na stężenie alkoholu we krwi. Ponadto, nie obserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 h po podaniu go jednocześnie z alkoholem. Tadalafil (20 mg) nie nasilał zmniejszenia średniego spadku ciśnienia krwi spowodowanego podaniem alkoholu (0,7 g/kg lub ok. 180 ml 40 % alkoholu [wódka] dla mężczyzny o mc. W celu skutecznego działania preparatu niezbędna jest stymulacja seksualna.
| Wskazanie | Zalecana dawka | Częstotliwość | Czas przyjmowania przed aktywnością |
|---|---|---|---|
| Doraźne leczenie ED | 10 mg lub 20 mg | W zależności od potrzeb | 30 minut do 36 godzin przed |
| Codzienne leczenie ED | 2.5 mg lub 5 mg | 1 raz na dobę | Efekt stały |
| ED z łagodnymi objawami BPH | 5 mg | 1 raz na dobę | Efekt stały |
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować.
| Działanie niepożądane | Częstość przy 20mg (doraźnie) | Częstość przy 5mg (codziennie) | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Ból głowy | Częste (>1/10) | Bardzo częste (>1/10) | Zwykle łagodny lub umiarkowany |
| Niestrawność | Częste (>1/10) | Częste (>1/10) | Częściej po posiłku tłustym |
| Ból pleców / mięśni | Niezbyt częste (1/100 do 1/10) | Niezbyt częste (1/100 do 1/10) | Ustępuje po odstawieniu |
| Zaczerwienienie twarzy | Niezbyt częste (1/100 do 1/10) | Rzadkie (1/1000 do 1/100) | Przejściowe |
| Zaburzenia widzenia | Rzadkie (1/1000 do 1/100) | Bardzo rzadkie (<1/1000) | Wymaga konsultacji lekarskiej |
Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób:· które są równolegle leczone preparatami uwalniającymi tlenek azotu oraz azotanami organicznymi· z chorobą układu krążenia:o zawał serca przebyty w ciągu ostatnich 3 miesięcyo niedociśnienie tętnicze w spoczynku (ciśnienie tętnicze poniżej 90/50 mm Hg) lub nadciśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze ponad 170/100 mm Hg)o niestabilna dławica piersiowa, dławica piersiowa występująca podczas aktywności seksualnejo zastoinowa niewydolność serca (klasa II–IV wg NYHA) wciągu ostatnich 6 miesięcyo niekontrolowane arytmieo udar przebyty w ciągu ostatnich 6 miesięcy· które utraciły wzrok w jednym oku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego, niezależnie od przyczyny.